Opis
Celem teoretycznej tej książki było zaprezentowanie podstaw psychologii temporalnej z uwzględnieniem dorobku innych nauk zajmujących się zagadnieniem czasu. Cel praktyczny pracy to przygotowanie bogatego materiału, który jest rezultatem ciekawych badań zaprezentowanych przez poszczególnych Autorów. Badania bowiem uwzględniają takie dymensje jak: percepcja, temperament, poczucie koherencji, nadzieja na sukces, cele osobiste, preferencje ścieżek zawodowych, cechy osobowości studentów i nauczycieli, postawy egzystencjalne oraz kryzysy młodzieży w orientacji temporalnej. Wydaje się, iż niniejsza książka może być bardzo pomocna studentom psychologii, pedagogiki, socjologii i innych nauk o charakterze społecznym i humanistycznym, ale także może być przydatna w codziennej pracy zawodowej specjalistów z wielu dziedzin i dyscyplin naukowych.
Z recenzji
Czas determinuje rozwój różnych funkcji i procesów psychicznych. Wyznacza ich granice i pozwala przewidywać poszczególne fazy rozwoju człowieka. Ogólna ocena każdego człowieka zależy od zakresu informacji, w jakim okresie rozwojowym funkcjonuje i jaka jest jego dalsza perspektywa życiowa. Czas wyznacza podstawowe etapy życia człowieka związane z edukacją, pracą zawodową, rodziną, itp.
Człowiek funkcjonuje w czasie, który jak zauważa M. Z. Stepulak, ma wymiar obiektywny i subiektywny. Ten subiektywny jest świadomie modulowany przez człowieka, planowany i w różny sposób przeżywany — zatem ma wymiar psychologiczny.
Z recenzji prof. nadzw. dr. hab. Józefa Stachyry
Współcześnie wymiar czasu jest coraz częściej obecny w psychologii, także w psychologii polskiej, obejmując najczęściej zagadnienia: perspektywę temporalną, orientację i kompetencję temporalną, postawy temporalne i osobiste koncepcje czasu. Perspektywa temporalna stanowi kategorię najszerszą i oznacza kognitywną reprezentację wymiaru, przebiegającego od przeszłości do przyszłości, w którym jednostka lokuje osobiste doświadczenia i przeżycia.
Jest to pozycja dobrze wpisująca się w zapotrzebowania dzisiejszego społeczeństwa, które niewątpliwie potrzebuje wiedzy dotyczącej orientacji temporalnej jako wyznacznika rozmaitych funkcji i procesów w życiu człowieka. Ma ona dodatkową zaletę, gdyż stanowi zbiór niezwykle spójnych tekstów, opartych na podobnych założeniach teoretycznych i dobrze zaplanowanych oraz zrealizowanych badaniach.
Z recenzji prof. nadzw. dr hab. Wioletty Tuszyńskiej-Boguckiej