Poczucie satysfakcji z życia osób o różnych stylach radzenia sobie ze stresem

Anna Mazur

Streszczenie


Oczywistym pragnieniem każdego człowieka jest doświadczanie satysfakcji z własnego życia, na którą składa się dobre zdrowie, samopoczucie oraz przewaga emocji pozytywnych nad negatywnymi (Haid, 2007; Juczyński, 2009). Tymczasem różnego rodzaju stresory, czyli czynniki wywołujące stres,nieustannie towarzyszą życiu każdej jednostki. Niektóre z nich mogą pobudzać do działania, inne działają demotywująco – wywołują bezradność i paraliżują działanie (Carr, 2009; Heszen, 2008 Lazarus i Folkman, 1984). W radzeniu sobie ze stresem, ujmowanym, jako „(…) szczególny rodzaj relacji pomiędzy jednostką i otoczeniem, który jest przez jednostkę oceniany, jako nadwyrężający lub przekraczający jej możliwości i zagrażający jej dobru” (Lazarus i Folkman, 1984, s. 19) dużą rolę ogrywają indywidualne zasoby człowieka, na które składają się przekonania dotyczące posiadanych możliwości i umiejętności radzenia sobie z nowymi, bądź trudnymi sytuacjami (Lazarus, Folkman, 1984), a także dobre samopoczucie sprzyjające podejmowaniu racjonalnych decyzji oraz ufności we własne siły (Carr, 2009; Heszen, 2008 Lazarus i Folkman, 1984).

Zasadniczym przedmiotem zainteresowań badawczych jest poczucie satysfakcji z życia oraz jego związek ze stylami radzenia sobie ze stresem. Próbę badawczą stanowiły 64 osoby dorosłe - 32 kobiety i 32 mężczyzn. Zastosowanymi narzędziami badawczymi była Skala Satysfakcji z Życia SWLS E. Dinnera, R. A. Emmonsa, R. J. Larsena i S. Griffina w polskiej adaptacji Z. Juczyńskiego; Kwestionariusz Radzenia Sobie w Sytuacjach Stresowych CISS N. Endlera i J. Parkera w polskiej adaptacji J. Strelau, A. Jaworowskiej, K. Wrześniewskiego, P. Szczepaniaka oraz ankieta socjodemograficzna opracowana przez A. Mazur.

Otrzymane dane informują, że poczucie satysfakcji życiowej koreluje dodatnio ze stylem skoncentrowanym na zadaniu, co wskazuje, że poczucie dobrostanu psychicznego współwystępuje z konstruktywnym stylem radzenia sobie z problemami.

Otrzymane dane mogą posłużyć opracowaniu programów profilaktycznych oraz pomocowych wspierających osoby w ich funkcjonowaniu oraz nabywaniu adaptacyjnych sposobów radzenia sobie z napotkanymi wyzwaniami.


Pełny tekst:

PDF

Bibliografia


Carr, A. (2009), Psychologia pozytywna. Poznań: Wydawnictwo ZYSK I S-KA.

Haid, J. (2007). Szczęście. Gdańsk: GWP.

Heszen, I., (2008). Kliniczna psychologia zdrowia. W: H. Sęk (red.), Psychologia kliniczna.

Warszawa: Wydawnictwo Naukowe PWN.

Juczyński, Z. (2009). Narzędzia pomiaru w promocji i psychologii zdrowia. Warszawa: PTP

Polskiego Towarzystwa Psychologicznego.

Lazarus, R. S., Folkman, S. (1984). Personal control and the stress and coping processes: A

theoretical analysis. Journal of Personality and Social Psychology, 46.

Lyuobomirsky, S., Sheldon, K. M., Schkade, D. (2005). The benefits of frequent positive

affect: Does happiness lead to success? Psychological Bulletin, 131, 803-855.

Łosiak, W. (2012), Psychologia stresu. Warszawa: Oficyna Wydawnicza Łośgraf.

Rathus, S. A. (2006), Psychologia współczesna. Gdańsk: GWP.

Seligman, M. (2010). Optymizmu można się nauczyć. Poznań: Media Rodzina.

Seligman, M. (2005). Prawdziwe szczęście. Psychologia pozytywna a urzeczywistnienie

naszych możliwości trwałego spełnienia. Poznań: Media Rodzina.

Selye, H. (1977). Stres okiełznany. Warszawa: PIW.

Strelau, J., Jaworowska, A., Wrześniewski, K., Szczepaniak, P., (2009). Kwestionariusz

Radzenia Sobie w Sytuacjach Stresowych CISS. Podręcznik do polskiej normalizacji. Warszawa: PTP Polskiego Towarzystwa Psychologicznego.


Zewnętrzne odwołania

  • Obenie nie ma zewnętrznych odwołań.